پس از اختراع برادران رایت آنچنان تعداد هواپیما ها زیاد شد که موضوع کنترل آنها و جلوگیری از تصادم وسایل پرنده در فضا٬ به موضوعی حیاتی تبدیل شد. فرودگاههای اولیه فقط از وسایل ساده ناوبری بهره می گرفتند و با گسترش روز افزون صنعت هواپیمایی نیازمند سیستمی بودند که بتواند مدیریت ترافیک راه های بین شهری و مدیریت در نشست و برخاست هواپیماها را به عهده بگیرد.

سیستم IFF

IFF سیستم پیشرفته ای است که در طی جنگ جهانی دوم تاثیر به سزایی در شناسایی هواپیماهای دوست از دشمن ایفا کرد. در واقع سیستم IFF یک ترانسپوندر (بیکن) هواپیما است و این ترانسپوندر به سوالات پرسشی ایستگاه زمینی با ارسال پایخ جوای می دهد که این جواب می تواند به روشهای مختلفی رمز گردد. اگر چه اصول ساده ای بر این سیستم حاکم است ولی سعی و کوشش وسیعی شده که سیستم IFF محرمانه باقی بماند.

IFF پس از جنگ جهانی دوم گسترش یافت تا جایی که فرودگاه ها برای گسترش بیشتر ٬ امیدهای تازه ای یافتند. هدف از ترانسپوندر تسهیل در ترافیک های هوایی توسط رادار است. این سیستم سیگنال صفحه رادار را تقویت  کرده و شناسایی را موثر تر می کند و حوزه عمل رادار را وسیع تر کرده و به کنترل کننده های ترافیک هوایی امکان می دهد که بتوانند به شکل موثر تری هواپیماها را هدایت و از تصادم آن ها جلوگیری کرده و هواپیماهای گم شده را پیدا کنند . در این سیستم هواپیما به طور خودکار ارتفاع و دیگر اطلاعات پروازی خود را ارسال می کند.

رادارهای ناظر ابتدایی

رادار های اولیه که از آن به نام "رادارهای ناظر ابتدایی" نام می بریم بدون همکاری با هواپیما عمل می کنند.

در این رادارها یک لامپ مگنترون یک پالس را با انرژی زیاد که دارای یک بیم باریک در آنتن می باشد٬ انتشار می دهد. انرژی منتشر شده در فضا متناسب با توان دوم فاصله٬ تضعیف می شود و انرژی تضعیف شده به هدف می رسد:

K ضریبی است که به مشخصات آنتن٬ مقدار تضعیف اتمسفری و غیره بستگی دارد. اکنون بخشی از انرژی رسیده به هدف به سمت رادار باز می گردد. این انرژی بازگشتی نیز متناسب با توان دوم فاصله تضعیف می شود:

در این رابطه Kُ به سطح مقطع راداری هدف و مقدار تضعیف اتمسفری و غیره بستگی دارد. 

ملاحظه می کنیم که سیگنال برگشتی از هدف٬ با توان چهارم فاصله بین هدف و رادار رابطه معکوس دارد و به شدت تضعیف می گردد٬ لذا باید توان امواج ارسالی زیاد باشد. هنگامی که انرژی بازگشتی از هدف به علت دوری هدف ضعیف باشد٬ تحت تاثیر نویز قرار گرفته و در صفحه رادار ایجاد نقاط روشن به نام برفک می کند و هدف دارای نقاط تاریک و روشنی نیز می شود.  از محدودیت های رادارهای ناظر ابتدایی این است که امکان تشخیص هواپیمای خاصی را از سایر هواپیماها در شرایط عادی ندارد. بدین منظور رادارهای ناظر ثانویه پدید آمدند.